Með þessari grein er ég að vonast til þess að ég geti vakið áhuga ykkar á að hjálpa fólkinu í landinu okkar. Við lesum í dag fréttir um hvernig einstæð móðir brotnar niður í fatamarkaði vegna þess að hún hafðiekki aur til þess að kaupa hlý klæði á barnið sitt, önnur móðir lýsir hryggð sinni yfir því að börnin sín þurfi að sofa í kaldri íbúð og fái ekki jafn gott og hin börnin í skóinn.
Þetta hryggir mig, erum við í alvörunni svona? Ég hef svo oft heyrt að við séum stolt íslensk þjóð. En nú er mælirinn fullur, ég er nánast hætt þvi að vera stolt af þjóðinni minni.
Þegar ég las greinina um móðurina sem brotnaði niður fór ég að gráta. Mig langaði til þess að finna nafniðhennar og bjóðast til þess að kaupa á bæði hana og dóttur hennar flík. Ég sem hef varla mikið upp að leggjaúr mínum vasa, en mig langar þess samt.
Fjölskyldur eru til þess að standa saman, veita hvor annari hlýju ogvörn og fylla hvort annað af stolti! Við erum ekki svo mörg á Íslandi, við erum öll skyld á einn eða annan hátt.
Við erum ekki að sinna skyldum okkar, fjölskyldan okkar er búin að hrynja í sundur, fólk er úti á götunni að betlaum mat, klæða sig í eins margar flíkur og það getur aðeins til þess að halda á sér hita í sínum eigin húsum!
Myndir þú vilja að systir þín væri þessi manneskja? Ég vona ekki en stundum hugsar maður ekki svo langt, maður hugsar: „Ó, Guð minn góður, hvað er að gerast á landinu okkar,“ en fer ekkert lengra með hugsunina.
Viðkvæðið er að maður þekkir ekki þessa manneskju og þá ætti maður ekki að vera að skipta sér af henni. En nú skulum við breyta til og fara með hugsunina lengra.
Ég skora á sem flesta að styðja mig í því að gefa í söfnun fyrir Fjölskylduhjálpina, Mæðrastyrksnefnd, hjálparstarfi kirkjunnar og bara allra þessara félaga sem eru að reyna sitt besta í aðhjálpa hinum ónefndu fjölskyldumeðlimum okkar.
Við getum safnað fyrir bágstöddum í Afríku þá hljótum við aðgeta gert það einnig fyrir okkar eigin þjóð. Reynum að standa við orðin sem við mæltum fyrirnokkrum árum. Verðum aftur stolt íslensk þjóð!
Greinarhöfundur: Védís Kara Ólafsdóttir
Sendið henni póst ávediskara@gmail.com
