Úlfur Viktor Björnsson er ungur maður með virkilega ákveðnar hugmyndir um framkomu landans í garð fólks sem gengur vel. Við erum svo sammála honum: Er ekki hægt að breyta þessu?

Ég hef oft velt því fyrir mér hvernig og hvað maður þyrfti vera til þess að öllum myndi líka við mann. Ætli það sé hægt? Hvernig er hægt að flokkast í allar stereótýpurnar sem fólk býr til? Hvernig kemst maður inn í það form sem samfélagið krefst af manni? Hvernig er hægt að verða manneskjan sem ekki á óvini?

Þá hef ég einnig spurt mig að því hvort það sé hægt að njóta árangurs án þess að þurfa að eiga við fólk sem reynir að aftra manni með skít og leiðindum. Ég á eina ósk, að einn daginn munum við taka okkur saman í andlitinu og hætta að vera svona óstjórnlega dómhörð.

Ég vona að við munum öll læra að samgleðjast þeim sem að hljóta velgengni í einhverju, en ekki finna alla veiku punktana í fari manneskjunnar og dæma hana út frá þeim.

Ég hef nefnilega fundið það óþarflega mikið hversu afbrýðisöm þjóð Íslendingar eru upp til hópa. Í hvert skipti sem að íslenskur einstaklingur nær árangri á tónlistarsviðinu eða annarri list er alltaf til fólk sem að rakkar niður þessa persónu. Þetta gerist aðallega hér á veraldarvefnum, og oft eru þessi ummæli hörð og mjög persónuleg í garð manneskjunnar.

Eina sem maður getur gert, er að vona innst inni að þessi manneskja sem að mögulega er að reyna að stíga upp í sviðsljósið, sé full sjálfsálits og mun ekki láta ummæli sem þessi brjóta sig niður né hætta að iðka það sem það hefur ástríðu á. Því að sjálfsálitið okkar er alveg fáránlega viðkvæmt og það þarf rosalega lítið til þess að brjóta manneskju alveg niður, sérstaklega þegar manneskjan hefur haft lengi fyrir því að byggja sig upp. Við verðum að huga að því hvað við segjum. Því það sem við látum út úr okkur verður aldrei tekið til baka. Aðgát skal höfð í nærveru sálar.

Við erum að tala um alla nútíma tónlistarmenn með tölu, bæði íslenska og erlenda. Ef að fólki líkar ekki við tónlistina þeirra eða jafnvel aðeins manneskjuna sjálfa gefur sér það bessaleyfi að láta út úr sér niðurrífandi og viðbjóðsleg orð í hennar garð. Öll þessi orð eru skrifuð og birt öllum.

Oft er þetta skrifað beint inn á Facebook síðu aðilans, oftar eru þetta comment á YouTube eða annarsstaðar á netinu. Við gerum okkur oft ekki grein fyrir því hvað þessi orð eru gríðarlega sterk og geta haft mikil áhrif á mann. Ef við aðeins myndum hvetja fólk áfram í staðinn fyrir að rífa það niður, ef við myndum aðeins segja allt það jákvæða í fari þeirra og hvað það er að gera vel heldur en að tyggja alltaf á sömu neikvæðu hlutunum, getur það haft mikið að segja um bjarta framtíð fólks. Við getum hjálpað hvoru öðru að eiga þá framtíð í skauti okkar sem að við höfum alltaf vonast eftir. Af hverju nýtum við okkur það ekki?

Það er miklu skemmtilegra að hrósa fólki, gefa því góða og uppbyggilega gagnrýni – segja því í góðu hvað það gæti gert betur og minna það á kosti þeirra. Það er bæði jákvætt fyrir okkur sjálf að hrósa og fyrir hina manneskjuna að vera hrósað.

Við höfum öll miklu fleiri kosti heldur en galla, en við eigum það oftar til að minna okkur á allt það slæma í fari okkar. Við eigum það alltof oft til að drekkja okkur í neikvæðninni, sem að veldur því að við sóum þeim tíma í lífinu til þess að líða vel og vera ánægð með sjálf okkur.

Við erum öll hæfileikarík á einhverju sviði, oft þarf aðeins að leita og finna – og einmitt þá getur við hjálpað til að finna þann hæfileika ef að manneskjan á í erfiðleikum með að viðurkenna eða sjá sína eigin.

Hversu langt er síðan þú hrósaðir mömmu þinni og pabba, systur þinni eða bróður, ömmu þinni eða afa, frænku þinni eða frænda, besta vini þínum eða vinkonu eða jafnvel afgreiðslumanninum í búðinni? Þetta fólk þarfnast þess alveg jafn mikið að verða hrósað fyrir það sem það gerir og hefur gert.

Það yrði allt svo miklu léttara og skemmtilegra ef við myndum öll hætta að vera með þessa stæla og þennan derring hvort við annað. Þá loksins væri ekki eins erfitt að stíga út úr skelinni með það sem að maður hefur áhuga á og láta ljós sitt skína.

Úlfar Viktor Björnsson

Ps. hrós á dag kemur skapinu í lag!