Ég las um daginn viðtal við unga konu sem hefur verið áberandi í netheimum vegna hugsjóna sinna. Hún er semsagt feministi sem meðal annars hefur tjáð sig um nauðganir, klámvæðingu og vændi. Í viðtalinu kom fram að hún hafi fengið skilaboð þar sem viðkomandi hafi sagt að það þyrfti að berja hana duglega.

Það eina sem þessi ágæta kona gerði var að tjá þær skoðanir sem hún hafði á mönnum og málefnum. Á sama hátt og gert er á bloggsíðum og á síðum dagblaðana á degi hverjum. Sem betur fer eru svona hótanir ekki algengar en þegar kemur að því að ræða feminisma opinberlega er eins og sumir vilja reyna að þagga þær umræður og þær skoðanir niður. Svona haltukjaftiogvertusæt heilkenni eitthvað.

Þær hótanir sem þessi unga kona lýsti eru ekki eins dæmi. Fleiri konur sem tjáð sig hafa um feminískar skoðanir sínar á opinberum vettvangi hafa sagt sömu sögu. Þær hafa fengið hótanir um ofbeldi, meðal annars kynferðislegt ofbeldi. Og allt vegna þess að þær hafa ákveðnar skoðanir. Gott og vel.

Þó ég sé kannski ekki sammála öllu því sem kemur frá til dæmis Framsóknarflokknum, gefur það mér leyfi til þess að poppa upp á bloggsíðum Framsóknarmanna og hóta þeim líkamsmeiðingum? Bara af því að þeir eru að fylgja eftir sínum hugsjónum? Nei alls ekki. Á sama hátt og Framsóknarmenn hafa sínar skoðanir þá hef ég mínar.

Og á sama hátt og sumum finnst allt þetta tal um aukna klámvæðingu í samfélaginu vera bull þá er til fólk sem hefur áhyggjur af henni og vill vinna gegn henni. Þarna erum við komin með ólík sjónarmið. Þarna erum við komin með ákveðin umræðugrundvöll. Með og á móti. En þó ég myndi tjá mig um aukna klámvæðingu í samfélaginu þá er ólíðandi ef mér bærist hótun um ofbeldi eftir á.

Ég er kannski blágeygð en ég héllt að það væri gott fyrir umræðuna í samfélaginu ef mismunandi skoðanir fengju að heyrast. Bæði með og á móti. Og nei, það þurfa ekki allir að vera sammála. Ef mér finnst tómatar góðir þá er ekkert óeðlilegt ef ég myndi hitta mann í Bónus sem væri á annari skoðun.

Umræðan á að vera þannig að allir eiga að geta tjáð sig. Og tekist á um mismunandi sjónarmið. Vera óhrædd við að setja fram sína skoðun þó svo að hún sé kannski öðruvísi en skoðanir annara. Hún á samt sem áður rétt á sér. Ef sú skoðun er ný og á einhvern hátt ögrandi þá á ekki að mæta henni eins og hún sé eitthvað sem er vitlaust eða hreinlega bull. Allar skoðanir eiga að vera rétt háar. En þó svo að ég sé ekki sammála framsóknarmönnum þá ber ég virðingu fyrir þeirra skoðunum og þeirra hugsjónum.

Þegar kemur að umræðunni um feminisma og bara jafnréttismálum yfir höfuð, er eins og þær skoðanir sem settar eru fram á þeim vettvangi séu rangar. Umræðan um feminista til að mynda gengur út yfir öll mörk. Þetta eru ljótar og leiðinlegar konur sem eru kafloðnar og fá ekkert kynlíf heima hjá sér! Já er það?

Eru þá allir Framsóknarmenn með bólu á nefinu og nýkomnir úr fjósinu? Líklega ekki. Feministi er karl eða kona sem veit að jafnrétti hefur ekki verið náð og vill leggja sitt á vogarskálarnar til þess að ná fram jafnrétti. Innan feminismans eru margar skoðanir á sama hátt og það eru ólíkar skoðanir innan Framsóknarflokksins. Þó ég sé feministi þá þarf ég ekki að vera sammála hverri einustu yfirlýsingu sem kemur frá Feministafélaginu. Eða eru allir Sjálfstæðismenn sammála öllum tillögum sem samþykktar eru á landsfundi flokksins?

Það eru flottar konur sem eru í framvarðarsveit fyrir feminisma á Íslandi. Konur sem oft á tíðum hafa þurft að synda á móti straumnum. Þær hafa kannski þorað meðan aðrir þegja og komið fram með skoðanir sem ögrað hafa ríkjandi gildum samfélagsins. En þær eru bara að segja sínar skoðanir. Sem er hið besta mál. Þess vegna er það óþolandi að reynt sé að þagga það niður það sem þær hafa að segja.

Og nei, ég er ekki að segja að ég sé sammála öllu sem þær setja fram heldur get ég ekki annað en borið virðingu fyrir þeim. Þetta eru konur sem hafa stigið fram, sagt sínar skoðanir upphátt og oft á tíðum fengið bágt fyrir, jafnvel hótanir um ofbeldi. Þetta eru konur sem hafa neitað að halda kjafti og vera sætar þegar samfélagið vill það.

En það er samt eitt sem ég skil ekki í allri þessari umræðu. Öll þessi viðbrögð sem feministar vekja. Fólk verður stundum svo reitt. Bloggsíður og kommentkerfi loga eins og enginn sé morgundagurinn. Og oft eru þessi komment sem fólk lætur frá sér full af svo mikilli heift og reiði. Eins og heimurinn farist við það eitt að ræða það hvort það sé komin tími á það að taka þetta bleika og bláa út af fæðingadeildinni?

Þessum konum er hótað ofbeldi fyrir það eitt að segja skoðanir sínar. Þeir sem það gera virðast hafa gleymt því að þeir geta skrifað blaðagrein þar sem þeir setja sín rök ef þeir kjósa það. Því það sjá það allir að ofbeldi getur ekki verið lausn þó svo að þú sért ósammála einhverjum.

Viðbrögð við feminískum hugmyndum eru oft á tíðum ofsafengin og fá mann óneitanlega til þess að vellta einni spurningu fyrir séð:

Hvað í ósköpunum eru þessar konur að segja sem vekja upp alla þessa reiði?