Ég er í áfalli. Einhvers konar hugarástandi sem hefur verið að myndast yfir lengri tíma og kom svo loks fram nú rétt í þessu. Skilningsleysi, skortur á samhug og almenn undrun á hug minn allan. Þetta er meiriháttar vandamál sem hefur verið rætt fram og til baka en enginn hefur tekið í taumana og sagt: Hingað og ekki lengra. Íslenska þjóðin er feit !
„Iss, bara aðeins chubby. “
„Hva, ekkert að því að vera með smá ástarhandföng.”
„Æ, láttu ekki svona. Það er bara svo gott að borða.”
„Ég er nú bara alger nammigrís.”
„Hann/hún er bara smá íturvaxin(n).”
Sko, nei! Ég hef hlustað á þessar yfirlýsingar og aðrar í sama dúr frá vinkonum, kunningjum, ættingjum og ókunnugu fólki og sjálfsblekkingin sem skín þar ávallt í gegn er með ólíkindum. Af hverju að tipla á tánum í kringum þessar staðreyndir?
Þegar offita er orðin eitt helsta heilsufarsvandamál þjóðarinnar, 9 ára börn eru orðin 80 kg., krakkar fara í heimsókn til vina sinna með fullan poka af sælgæti á virkum degi, konur geta ekki labbað endana á milli í Kringlunni án þess að svitna og karlar sjá ekki lengur litla vininn fyrir spikaðri bumbu, þá eru fyrrnefndar yfirlýsingar bara ekki í boði fyrir okkur lengur.
Hafa ber í huga að hér er ég að sjálfsögðu að tala um einstaklinga sem lifa óheilbrigðu lífi og fitan er bókstaflega að skerða lífsgæði þeirra. Eins sorglegt og það er að segja það, þá erum við einnig orðin svo brengluð á skilyrðinguna hvað er að vera feitur og hvað ekki að ég er í alvöru farin að telja það sem lífsgæði að geta gengið í gegnum Kringluna án þess að svitna, mása og blása.
Hvað haldið þið að þessir slæmu lifnaðarhættir okkar kosti ríkið, s.s. okkur skattborgara, á ári hverju? Það get ég nú alveg lofað ykkur að sé dágóð summa og væri betur varið á annan hátt.
Það sem er kannski ömurlegast við þetta allt saman er svo það að lausnin er svo ótrúlega einföld: mataræði og hreyfing. Þú þarft ekki að breyta öllu mataræði þínu og borða ávexti og grænmeti í öll mál, það er enginn að tala um það. Þú verður heldur ekkert endilega að mæta 6 sinnum í ræktina í viku og taka á því eins og enginn sé morgundagurinn. Þú getur nánast haldið þig við sama mataræði en samt tekið það í gegn.
Dragðu úr nammiáti og gosdrykkju (helsta bara á laugardögum) og veldu bara fituminni mat. Fituminni ost, kjúklingaskinku í stað venjulegrar, léttar mjólkurvörur í stað venjulegra o.s.frv. Ef þú ert forfallinn hamborgaraaðdáandi þá geturðu fengið bakaða kartöflu í stað franskanna, já eða sleppt þeim, sleppt efra brauðinu og drukkið vatn í staðinn fyrir kók. Allt telur!
Viltu ekki fara í ræktina? Farðu í göngutúr með vinkonunum eða fótbolta með vinunum, taktu stigann í staðinn fyrir lyftuna, stattu upp og labbaðu um í vinnunni þinni, farðu í sund og syntu nokkrar ferðir. Öll hreyfing telur!
BMI staðall er ekki asnalegur og fituprósentumælingar eru ekki af hinu illa. Við höfum þessar mælingar til að sjá svart á hvítu hvar við stöndum og hvort við séum beinlínis of feit fyrir okkar eigin líkamsbyggingu og hvort við þurfum að fara að passa okkur. Þessar mælingar snúast ekki um útlitsdýrkun eins og ég hef heyrt margan manninn segja, heldur eru einungis hjálpartæki fyrir þig til að sjá stöðuna. Sumir átta sig hreinlega ekki á því hvernig er komið fyrir þeim og þá hjálpar oft að sjá einfaldar tölur.
Ég veit að við Íslendingar viljum vera efst og best á öllum listum en verum nú skynsöm og reynum að forðast toppinn á lista yfir feitustu þjóðir heims. Verum fyrirmyndir fyrir börnin okkar og lifum því lífi sem við eigum skilið, heilbrigðu og hamingjusömu lífi.
