Ég hef alltaf haft mikið fyrir stafni. En á ákveðnum tímapunkti í lífi mínu fann ég að ég var ekki á „réttum stað“ hvað það varðar að hafa nóg að gera og vissi aldrei af hverju. Ég fann að ég var að fjarlægjast vini mína og öll mín áhugamál smám saman. Allan tímann vissi ég af vandamálinu en af hverju það var að gerast hafði ég ekki hugmynd um.
Einu sinni ákvað ég, eftir að hafa horft á lélega bíómynd eða þátt í sjónvarpinu, að slökkva á sjónvarpinu. Þetta hefur verið um klukkan 20:30 um kvöld. Á þessum tíma var ég einhleypur og flest allir vinir mínir voru komnir í fast samband með maka, og ég byrjaði í örvinglan minni að hamast í þeim og senda sms á félagana og athuga hvort þeir nenntu nú ekki að kíkja í einn kaldan með mér, einhleypa vini sínum.
Eftir neikvæð og sein sms – svör félaga minna fann ég að ég þurfti að hafa fyrir því að drepa tímann sjálfur þetta kvöld. Eftir langa göngu um íbúðina ákvað ég að lesa bókina sem ég ætlaði alltaf að lesa sem lá rykfallin á náttborðinu mínu. Ég kveikti á kertum og setti mig í stellingar og setti rólega tónlist á. Tók upp bókina og byrjaði að lesa.
Hún fór vel af stað og ég ákvað að slökkva á tónlistinni þar sem ég einbeitti mér betur þannig að spennandi sögufléttum bókarinnar. Næstu kvöld gat ég vart beðið þess að komast heim eftir vinnu og lesa bókina og klára hana. Á þremur kvöldum kláraði ég bókina, laus við allt sjónvarpsgláp í leiðinni.
Eftir þetta tilvik sem mætti kalla, hugsaði ég hvað ég ætti að gera næst. Fann betur og betur fyrir því að ég gat gert allt það sem mig langaði til að gera. Ég hafði „fundið tíma“ til að gera það. Ég fór að leika mér að teikna aftur, ég hlustaði á tónlist, tók á móti gestum og bauð fólki í mat og fann þá að ég hafði brennandi áhuga á því að elda góðan mat.
Hálfu ári síðar fluttist ég erlendis og var þar í tæpt ár, og horfði nánast ekkert á sjónvarpið. Ég slökkti á því og kveikti aftur á tónlistaráhuga mínum, fór í ræktina, fór á kaffihús í góðra vina hópi eða bara einn míns liðs með góða bók mér við hlið. Ég fór í göngutúra, bauð fólki reglulega í heimsókn og kynntist þannig nýju fólki og opnaði með þeim rauðvínsflösku og kynntist þeim yfir góðu spjalli og arineldi. Ég ræktaði sjálfan mig.
Sjónvarp getur verið gott í hófi, en alls ekki sem eitthvað yfirvald sem tekur yfir þín áhugamál og það sem þig finnst gaman að gera. Veldu þér það sem þú ætlar að horfa á og þá verður það svo mikið skemmtilegra að horfa á sjónvarpið og innihaldsríkara. Láttu það ekki heltaka þig í líki þess sem það kann að vera að gera í dag.
Nú er komið að þér. Slökktu á sjónvarpinu og kveiktu á öllu hinu.
