Ég hef heyrt frá nokkrum skvísum um þetta blessaða „spik“ sem þær eru með…að þeim finnst það ljótt, ekki flott og vilji helst losna við það, fitusog eða bara „skera það í burtu…“
Kannast ekki einhver við þetta, ég geri það allavega… En hvaða „spik“ er þetta? „Bakspik, hliðarspik, maga/kviðspik, bingóvöðvinn og fleira….
Undanfarið hef ég verið að pæla: Þetta er eðlilegt! Við höfum öll eitthvað utan á okkur, auðvitað mismikið en þetta er eitthvað sem við þurfum líka að hafa. Sem dæmi mætti taka: Til að deyja ekki úr kulda, við þurfum að hafa þennan „feld“ ef orða mætti það svo.
Við eigum til að líta í spegilinn og segja: „Oj, hvað þetta er ljótt! GUÐ, hvaðan kom þetta, hvernig losna ég við þetta…“ og svona höldum við áfram meðan við horfum í spegilinn og potum og klípum í okkur.
Ég vaknaði í morgun og ákvað að byrja daginn ekki á þessum endalausu kvörtunum heldur ákvað að segja við sjálfa mgi: „Svona er ég og ég er bara flott eins og ég er!“
Stundum er ég með meira á mér, stundum minna en eins og ég segi: „Allt fer upp og niður í þessu lífi og verum bara ánægð með okkur sjálf – við erum auðvitað flott eins og við erum!“
Það er ekki til nein sérstök aðferð að losna t.d. bara við „spikið fyrir neðan nafla“ eins og kvenfólk á til að kvarta yfir. Það sem máli skiptir er að hreyfa sig skynsamlega, hvíla sig skynsamlega og borða bæði rétt og vitlaust!
Og svo bara bera höfuðið hátt og brosa – ef þú ert sátt/ur við sjálfa þig þá er það bara það sem skiptir máli!
Við eigum það víst til sama hverju það tengist að ofurhugsa allt, en það er ekki endilega það besta né það einfaldasta, það getur bara gert ýmsa hluti flóknara.
Svo ég segi bara: Lítið á ykkur sjálf og verið sátt! Takið áhættu í dag! Njótið dagsins! Færðu þig allavega einu skrefi nær markmiðum þínum og brostu! 
Hafið það gott!
