Ég er stelpa sem býr á höfuðborgarsvæðinu og eg er í 10.bekk.Mig langar svo mikið að deila þessari sögu með ykkur og ég vona að hún verði birt inná bleikt.is. Margir halda örugglega þegar þeir byrja að lesa „Oooh, hún er örugglega að kvarta yfir einhverju drama, ég nenni ekki að lesa þetta“ Ég er ekki að fara kvarta yfir neinu drama.
Þegar ég var í 8.bekk var ég yfir mig hrifin af strák sem var 3 árum eldri en ég. Ég kynntist honum á MSN. Mér fannnst það skrítið að vera hrifin af einhverjum sem ég hafði aldrei hitt. Við höfðum oft talað um að hittast ..en það varð bara aldrei neitt úr því. Fyrstu 8 mánuðurnir voru geðveikir,ég elskaði hann. Svo bara allt í einu byrjaði hann að hunsa mig. Hætti að svara sms’um,hætti að vera inná MSN og hætti að svara í símann. Mér leið ömurlega.
Ég varð mjög skrítin í hegðun, ég svaraði öllum mjög dónalega, ég var leiðinleg og dónaleg við vinkonur mínar og ég hætti að standa mig vel í skólanum. Það liðu 2 mánuðir…ég ákvað að prófa að senda honum sms: „Heey nenniru að hitta mig?“ 20 sek seinna fékk ég svar: „Jáá auðvitað.“ Ég varð geðveikt glöð og fékk fiðrildi í magann.
Við hittumst og fórum í bíó og eftir það kysstumst við. Fairytale date,finnst ykkur það ekki? Eftir þetta hélt ég að hann væri hættur að hunsa mig. En nei svo var ekki. Daginn eftir sendi ég honum sms og ég fékk: „Hver er þetta?“ til baka. Ég var lengi að jafna mig á honum.
Í byrjun 9.bekkjar kynntist ég strák sem var 1 ári eldri en ég. Við vorum par í 5 mánuði. Síðan byrjaði hann að hætta svara sms’um og hætta að svara í símann. Ég skildi þetta ekki. Hann byrjaði að koma með afsakanir að hann gæti ekki hitt mig eins og: „Get ekki hitt þig.. er að fara í bíó með vinkonum mínum.“ Hann byrjaði svona smátt og smátt að hunsa mig og svo hætti hann bara algjörlega að tala við mig. Þetta gekk á í mánuð. Svo sendi hann mér sms: „Uuhm.. ég er hættur að vera hrifinn af þér, sorry.“ Ég varð niðurbrotin.
Núna er ég í 10.bekk og fyrir stuttu kynntist ég strák sem er einu ári eldri en ég í gegnum vin minn. Hann á heima á úti á landi þannig að við hittumst sjaldan. Við vorum alltaf að senda hvort öðru sms.
En ég var búin að heyra að hann væri algjör player og hann hafi ALDREI bara átt eina kærustu í einu. Þessu vildi ég ekki trúa, fyrir mér var þessi gaur fullkominn, hann reykti ekki, baggaði ekki, drakk ekki og honum gekk vel í skóla. Svo frétti ég að vinkona mín í 8.bekk hafi verið með þessum strák og hann hafi haldið framhjá henni 3 sinnum.
Ég hringdi í hann og spurði hvort þetta væri satt og hann hikaði og sagði svo: „Nei auðvitað ekki, ég var samt með henni.“ Eftir þetta byrjaði allt að breytast..hann hætti að svara sms’um og hann hunsaði mig. 2 vikum seinna fór ég til hans út á land og mig langaði að prófa að hringja og athuga hvort hann myndi svar.
Hann svaraði og ég spurði hvort hann gæti hitt mig þá sagði hann: „Uhm..ég get ekki hitt þig sætust, ég er í öðrum bæ.“ Ég varð rosa happy því hann sagði að ég væri sætust. Næsta dag sá ég hann á torgi með vinkonum sínum og hann var með tunguna ofan í kokinu á einni þeirra. Ég stóð á miðju gólfinu eins og einhver hálfviti svo tók hann eftir mér og sagði bara: Hæ, ég er kominn heim. Viltu hitta mig í kvöld?“
Ég hljóp út grátandi og hringdi strax í vinkonu mína sem er fyrverandi kærasta hans og spurði hana hvernig hann hafi haldið framhjá henni og hún svaraði mjög rólega og sagði að hann hafi riðið einhverjum öðrum stelpum því hún hafi ekki verið tilbúinn.
Ég fann hvernig reiðin jókst inn í mér þegar hún sagði þetta. Mér finnst það ÓGEÐSLEGT að hann hafi gert þetta við hana því hún gaf honum ekki VIP tour to Neverland. En hún var sallaróleg í símanum á meðan ég var brjáluð.
Síðan spurði ég hana hvort hún hafi ekki orðið sár og hvort hún sæi ekki eftir að hafa verið með honum og hún sagði: „Nei ég sé ekki eftir því að hafa verið með honum..en auðvitað varð ég sár,ef ég hefði ekki verið með honum væri ég örugglega ekki hrifin af stráknum sem ég er hrifin af í dag.“
Ég frétti það frá tveimur vinkonum hennar að hún væri að gera sömu mistök og ég gerði þegar ég var í 8.bekk og ég sagði það við hana að ég vildi ekki að hún gerði sömu mistökin og ég..hún andvarpaði og svaraði: „Jeee jee ég er búin að heyra þetta frá vinkonum mínum… Hann er ekki orðin mistök ennþá og ég efast um að hann verði mistök.“
Þegar ég var búin að tala við hana leið mér miklu betur.
Hefði ég ekki gert þessi mistök hefði ég ekki átt þennan yndislega kærasta sem ég á í dag. Þessi mistök gerðu mig að manneskjunni sem ég er í dag.
No regrets, No point in crying over yestarday.
