Eins og þið flest hafið séð þá hafa nauðgunarmál verið mikið í umræðunni uppá síðkastið. Þegar svona mál komast í fjölmiðla logar Facebook af umræðum um þessi mál, margir eru þar að tjá sig um efni sem þeir hafa ekki hugmynd um.

Það er sagt að einstaklingur sé saklaus þangað til að annað sannist, þessu get ég ekki verið sammála því miður.

Ég hef lent í þeirri lífsreynslu, þeirri hræðilegu lífsreynslu að hafa verið nauðgað. Lífið mitt tók ansi stóra dýfu við þessa upplifun, að það hafi verið búið að misnota mig, hafa við mig samfarir þegar að ég vildi það ekki, brjóta sjálfsmyndina, sjálfstraustið og traust mitt gagnvart öllum, því að þarna komst ég að því fyrir alvöru að fólk er ekki allt þar sem það er séð.

Leyfið mér að útskýra mál mitt:

Á föstudegi fer ég ásamt vini mínum út á land í „djammferð”. Við komum á staðinn um kvöldmatarleitið, og gistum á hóteli yfir helgina.

Ég og þessi strákur sem ég fór með höfum verið vinir í þó nokkur ár, oft sofið í sama rúmi án þess að eitthvað kynferðislegt hafi gerst á milli okkar og línan skýr að við værum bara vinir.

Við skellum okkur í sturtu og gerðum okkur til fyrir kvöldið, byrjum að drekka og endum svo á skemmtistað þar sem við erum allt kvöldið, það var mikið drukkið þetta kvöld. Staðurinn sem við vorum á lokaði og við urðum viðskila þar sem að ég var orðin þreytt og vildi fara að sofa en hann ákvað að halda áfram að skemmta sér og fór í eftirpartý.

Þegar ég kom heim á hótel sofnaði ég í öllum fötunum, ég sef mjög fast og ennþá fastar eftir að hafa drukkið en ekki að það sé aðalatriðið. Þegar ég vaknaði þá lá þessi vinur minn ofan á mér, buxurnar komnar niður og hann á fullu.

Ég fraus, trúði ekki því sem væri að gerast, ég lá með lokuð augun í smá stund og hreyfingarlaus bara til þess að vera viss um að hann væri í alvöru að hafa samfarir við mig þegar ég var sofandi. Ég snéri mér á hliðina og þá byrjaði hann aftur en þá ýtti ég honum af mér og sagði honum að láta mig í friði.

Ég heyrði að hann lagðist niður og ég lá hreyfingarlaus að reyna að átta mig á því sem hafði gerst. Tárin hættu ekki að renna og en ég gat ekki hreyft mig. Hann var byrjaður að hrjóta þegar ég loksins fékk mig til að standa upp, tók upp um mig buxurnar, fór í skó og labbaði út úr herberginu.

Þaðan fór ég á spítala, og í skýrslutöku hjá lögreglunni og kærði „vin” minn til margra ára fyrir nauðgun. Þetta er nú í rannsókn hjá lögreglunni.

Í mínu máli er þetta orð á móti orði, þó svo að lífsýni úr okkur báðum sanni að þetta hafi gerst, þá voru ekki átök á milli okkar og ekki sönnun á því að ég hafi ekki viljað þetta.

Ég hef skoðað ansi mörg mál sem eru svipuð mínu inn á http://haestirettur.is/ og í flestum tilvikum er sá ákærði sýknaður vegan skorts á sönnunum, en það þýðir ekki að aðilinn sé saklaus, er það?

Ef það verður sýknað í mínu máli er þá rétt að segja að atburðurinn hafi ekki gerst eða að hann sé saklaus af því sem hann gerði?

Ég ætla ekki að segja að ég sé þekkt manneskja en ég er vinsæl ef að svo má að orði komast, vinmörg er kanski réttara orð. Margir vita hver ég er þó svo að þeir þekki mig ekki, en þetta er auðvitað lítið land og það fer meira fyrir sumum en öðrum.

Alla tíð hef ég gengið bein í baki og borið höfuðið hátt, orðin sem sennilega lýstu mér best eru; lífglöð, hress, hávær, sjálfsörugg, brosmild, opin, rosaleg félagsvera og ekki að sjá að eitthvað bjáti á í lífinu mínu.

Það er stutt síðan að þetta gerðist og ég er að vinna í því að verða aftur eins og ég var, en í dag er ég niðurbrotin, ég fer til sálfræðings vikulega, ég er virkilega þung, þögul, einangruð, dofin og varla brosi.

Það mætti halda að flúrað væri „fórnarlamb” á ennið á mér og að ég hagi mér eftir því er sennilega mín mestu vonbrigði. Að ég geti ekki lengur sett upp grímuna svo að enginn sjái að ég sé ekki sú sama. Fólk sem ég hef talað við örsjaldan spyr mig hvað hafi gerst, af hverju ég er ekki eins og ég á að mér að vera og segir mér að glampinn í augunum mínum sé horfinn.

Það er líka oft talað um það í svona málum eins og mínu að fórnalambið hafi sofið hjá geranda og séð eftir því og þessvegna kært, eða þá að fórnarlambið hafi verið á föstu og þess vegna séð eftir því og kært.

Að þetta hafi verið fórnarlambinu að kenna fyrir klæðaburð, of mikla drykkju eða að hafa gefið geranda undir fótinn.

Hugsið aðeins um mitt mál og veltið því fyrir ykkur hvort að þetta hafi verið mér að „kenna” að treysta vini mínum og sofa við hlið hans.

Kæru landar, hættið að velta ykkur upp úr málum sem þið vitið ekkert um, það eru tvær hliðar á öllum sögum og aðeins einstaklingarnir sem að um ræðir raunverulega vita hvað gerðist og það er ekki ykkar að dæma fólkið, tala niður til þess eða ákveða hvernig hlutirnir atvikuðust.

Takk fyrir.