„Börn sem eiga fráskilda foreldra eru ekki öll óhamingjusöm. Ætli þeim líði ekki jafn misjafnlega og börnum giftra foreldra eða foreldra í sambúð?“ Þetta segir Guðrún Karlsdóttir prestur í grein í Fréttablaðinu í dag.
Guðrún segi að tal um „brotin heimili“ og „brotnar fjölskyldur sé alltaf niðrandi og í besta falli virðingarleysi þar sem eitthvað sem brotið er, er sjaldan hægt að líma og geri það lítið úr fyrstu árum manneskjunnar.
Nálgun Guðrúnar er athyglisverð, þar sem hún segist oft hitta fólk í starfi sínu sem prestur sem standi frammi fyrir skilnaði. Er uppástunga hennar þessi: „Ég sting upp á því að við, árið 2012, hættum að tala um brotin heimili og setjum ekkert í staðinn. Barn getur átt fráskilda foreldra en það þarf ekki að þýða að heimili þess hafi brotnað. Það beygðist sjálfsagt eitthvað og beyglaðist kannski en þannig er lífið. Svolítið beyglað og aldrei fullkomið.“




















