Ég er mikill matgæðingur allajafna. Kannski er ég ekki sú duglegasta að elda heima, en geri það þó, sérstaklega til að viðhalda góðum heimilissiðum fyrir börnin mín. Kannski kemur þetta einn daginn!
Mér finnst fátt skemmtilegra en að fara út að borða í góðra vina hópi eða þá með ástinni minni. Veitingastaðir í Reykjavík keppast nú um að hafa sem bestan mat og besta þjónustu, enda um auðugan garð að gresja. Ég er farin að þekkja þá marga og verð að segja ykkur frá upplifun minni af Tapashúsinu niðri á höfn.
Staðurinn er í gömlu húsi sem stóð lengst af á Kirkjusandi og var notað til að þurrka fisk. Sagan segir að Jörundur Hundadagakonungur hafi haft afnot af húsinu. Rétt tókst að bjarga húsinu frá eyðingu og hýsir hann nú veitingahúsið niðri á Reykjavíkurhöfn. Við höfum áður fjallað um Tapashúsið í máli og myndum [sjá HÉR] en mér fannst ég knúin til að segja ykkur frá upplifun minni af staðnum nú um helgina.
Tapashúsið er með árstíðabundinn matseðil, þ.e. nú er jólaseðillinn í gangi og fengum við okkur 8 rétta jólatívolí, eins og það er kallað. Við bættum reyndar við einum af mínum uppáhaldsréttum sem er Fois-gras og humar, sem er einn besti réttur sem ég hef á ævinni bragðað. Matseðillinn inniheldur ýmislegt góðgæti, s.s. humar, hangikjöt, lax, önd og fleira góðgæti. (Hann er á netinu og er hægt að finna hann HÉR)
Ég panta mér oft óáfenga kokteila og eru þeir afar góðir hjá þeim á Tapashúsinu. Mæli ég sérstaklega með Pina Colada. Ég fór með systur minni um daginn og bar hún jólakokteilunum (semsagt þessum áfengu!) góða söguna.
Innréttingar og skreytingar eru sniðugar, skemmtilegar og áreynslulausar þó augljóst sé að dútlað sé við hvert smáatriði. Þjónustan er hreint afbragð og Tapashúsið er upplifun fyrir sjón- og bragðskynið. Mæli ég HIKLAUST með staðnum!
