Í fleiri áratugi hafa konur lifað við hræðslu tengda fæðingum. Konur hafa gengið í gegnum erfiðar og langar fæðingar með þeim afleiðingum að rifna, fá mikla strengi, þiggja deyfingu í mænu með stærri og hræðilegri nál en þær geta ímyndað sér og sumar jafnvel muna ekki eftir sinni eigin fæðingu.

Við höfum allar heyrt sögur af hræðilegri fæðingu sem fæstar þora að ganga í gegnum. Við búum okkur undir það versta og lifum í þeirri trú að þetta sé allt þess virði því á endanum fáum við barnið okkar og gleymum sársaukanum sem við gengum í gegnum. Margar reyna jafnvel að undirbúa sig með því að horfa á hræðileg Hollywood myndbönd sem sýna konur í öllu sínu veldi, sveittar, þreyttar, æpandi og óandi.

Við huggum okkur samt alltaf við það að konur hafa gert þetta í fleiri hundruð ár, fyrir tíma sjúkrahúsa, deyfinga og verkjameðferða. Eða hvað? Voru ættmæður okkar virkilega með hærri sársaukaþröskuld heldur en við? Eða voru þær bara alvöru konur sem tókust á við þetta eins og ekkert væri, jafnvel úti í fjósi á mjaltartíma?

Það sem gleymist því miður er staðreyndin um það að fæða barn er kvendýrinu eðlislægt. En er Guð virkilega að láta okkur borga all rækilega fyrir syndir Evu? Eiga konur að upplifa sársauka og kvíða vegna þess að ættmóðir okkar allra, Eva tók bita af epli?

Ég neita að trúa því að staðreyndin sé sú. Einfaldlega vegna þess að ég veit betur. Öll kvenspendýr jarðarinnar fæða barn án þess að fá deyfingu og án þess meira að segja að rembast. Nema við mennirnir, því við vitum betur. Við vitum að þetta er vont og við þurfum deyfingu og við vitum að það þarf að ýta barninu út. Öðruvísi gerist þetta ekki.

Nú er kominn tími til að þið, kæru kynsystur, heyrið alvöru staðreyndir um fæðingar, staðreyndir sem við búum yfir af náttúrunnar hendi, ekki endalaust bull sem hinn viti borni maður hefur búið til.

Legvöðvinn er gerður úr þremur vöðvalögum. Í innsta laginu liggja vöðvatrefjarnar lárétt og mynda eins konar hringmynstur, miðlagið er mjög æðaríkur vefur og í ysta laginu liggja vöðvatrefjarnar lóðrétt frá legbotni að leghálsi.

Legvöðvinn er því gerður til þess að geta einn og án aðstoðar komið barni í heiminn. Til þess að legvöðvinn sinni tilgangi sínum þurfa vöðvalögin að vinna í takt. Þegar samdráttur verður í vöðvanum syttast vöðvatrefjarnar í ysta laginu og herpast saman sem þrýstir ungviðinu niður og út. Á sama tíma þarf innsta lagið að slakna og gefa eftir til þess að opna leghálsinn sem í daglegu máli er kallað útvíkkun.

Eðlinu samkvæmt þarf engin auka átök. Það eina sem er lykilatriði þegar kemur að fæðingu er að legvöðvinn fái nægilegt súrefni og blóð til þess að gegna skyldu sinni, að koma barni í heiminn.

Með því að rembast eru konur að framkalla vöðvaspennu, bæði í legvöðvanum sem og mörgum öðrum vöðvum líkamans. Þetta gerir það að verkum að innsta lag legvöðvans herpist og lokar leghálsinum sem og fleiri vöðvar líkamans gera kröfu um aukið blóð- og súrefnisflæði sem leiðir að minni kvóta fyrir legvöðvann.

Lykilatriðið er því að ná góðri slökun og læra að þekkja eigin líkama. Kona gæti fundið fyrir rembingstilfinningu þrátt fyrir góða slökun en það er ekki eðlisávísun mannsins að grípa inn í heldur viskan sem maðurinn býr yfir. Ekkert annað spendýr rembist í fæðingu, við erum einfaldlega of vitur til að leyfa þessu að ganga sinn eðlilega gang. Legvöðvinn einn og sér hefur alla þá burði til þess að koma barni í heiminn ef hann fær réttu aðstæðurnar til þess. Svo konur, í stað þess að kvíða fæðingarinnar endalaust lesið ykkur til og finnið leiðir til að ná fullominni slökun og það sem er enn mikilvægara, hættið þið að klára alla orkuna ykkar í tilgangslausan rembing.

Að lokum læt ég fylgja nokkrar staðreyndir úr bókinni HypnoBirthing um þá aðferð að ná djúpri slökun og að anda barninu í heiminn ásamt staðreyndum um þá alvitru aðferð, þegar heilbrigðisstarfsmaðurinn segir konunni að rembast.

Andað í heiminn; stjórnað af móðurinni:

- Leyfir foreldrum að hafa stjórn á þeirra fæðingu

- Sparar orku móðurinnar

- Sér til stöðugs súrefnisflæðis til barnsins

- Opnar leghálsinn varlega fyrir mjúka fæðingu

- Minnkar líkurnar á skemmdum á sköpunum

- Húðin við leggangaopið tognar náttúrulega meðan barnið fer blíðlega út

- Barnið heldur heilbrigðum hjartslætti út fæðinguna

Þvingaður rembingur; stjórnað af heilbrigðisstarfsfólki:

- Þreytir móður og minnkar áhrif og þátttöku móðurinnar í fæðingunni

- Lokar leghálsinum undan barninu

- Neyðarinngrip getur átt sér stað: móðirin verður of þreytt og barnið stressast

- Æðarof í andliti og augum

- Skerðir súrefnisflæði til barnsins sem oft veldur hjartsláttaróreglu

- Gefur stjórn á fæðungunni í hendur annara

- Eykur hættuna á því að rifna eða þörf sé fyrir því að klippa

________________________________________________________________________________

Heimild: HypnoBirthing: The Mongan Method: A natural appoach to a safe easier, more confortable birthing eftir Marie F. Mongan.