Ég fékk að heyra það um daginn að ég væri ómerkilegur pappír. Það var reyndar ekki sagt beint út við mig heldur var manneskja tekin fram yfir mig því „hún lítur svo vel út á pappír”. Ég ræddi þetta við vin minn sem sagði: „Þú ert ekki ómerkilegur pappír… þú ert lúxusfrímerki.” Ég ákvað að taka hans álit fram yfir hitt.

Það eru rosalega margir sem einblína á „pappírinn” og vilja líta vel út á „pappír” og búa til einhvern persónuleika sem þeir vilja vera, en eru ekki. Það er enginn fullkominn, það hafa allir sína styrkleika og veikleika (bannað að nota orðin kostir og gallar). Að vera að leika eitthvað sem maður er ekki gerir hvorki sjálfum manni gott né öðrum. Maður týnir sjálfum sér og veit ekki hver maður er eða hvað maður vill.

Ég faldi mín geðvandamál alltof lengi, en ég hef átt við kvíða og depurð að stríða frá barnsaldri. Ég skammaðist mín og reyndi að vera „fullkomin á pappír“. Einn góðan veðurdag ákveð ég hingað og ekki lengra og fór að blogga um þetta. Mér fannst rosalega erfitt að opna mig svona fyrir öllum en þegar ég var komin alveg út úr „skápnum” þá upplifði ég magnaða frelsistilfinningu.

Í staðinn fyrir að fela hlutina og skammast mín fyrir þá, básúna ég þá fyrir heiminum. Og viti menn, ég fæ miklu meiri jákvæða gagnrýni en neikvæða gagnrýni. Vandamálin verða líka svo mikið auðveldari viðureignar ef maður viðurkennir þau. Ef maður viðurkennir þau þá getur maður unnið úr þeim. Annars er maður bara fastur í sama vítahringnum (treystið mér, ég var mjög lengi í þessum vítahring).

Ég vildi alveg óska að ég væri gáfaðri, fallegri, betur vaxin, með stærri brjóst, með stinnari rass, með dekkri húð, með fallegri húð… Ég vildi alveg óska að ég væri í vel launaðri vinnu, að ég ætti mann og börn, einbýlishús, sumarbústað og bíl. Ég vildi alveg óska að ég væri góð í öllu og að ég gerði aldrei mistök…

Ég vildi alveg óska að ég væri andlega heilbrigð og líkamlega heilbrigð. Ég vildi alveg óska að ég væri „betri” að öllu leyti. Ég vildi alveg óska að ég væri fullkomin. Ég vildi alveg óska að ég væri fullkomin á „pappír”. En ég er það bara ekki en það sem ég er, er fullkomlega nógu gott! Mér myndi finnast ég vera að hafna sjálfri mér með að halda áfram að þykjast vera eitthvað sem ég er ekki.

Ég fékk svo að heyra frá annarri manneskju sem ég er tiltölulega nýbúin að kynnast: „þetta kann að hljóma einkennilega… – en það sem ég þekki til þín so far bendir til að þú sért ein heilbrigðasta manneskja sem ég hef nokkurn tímann hitt”. Mín fyrstu viðbrögð voru að hlæja að þessu en þegar ég fer að hugsa málið þá er kannski eitthvað til í þessu. Ég er farin að þekkja mig frekar vel, er hætt að felupokast inni í skáp, er opin og hreinskilin, og ég er alltaf að reyna að bæta andlega og líkamlega heilsu.

Gamli pappírinn minn var: tölvunarfræðingur í góðri og vel launaðri vinnu, og mjög vel metin í sínu starfi. Með mann, íbúð, sumarbústað og 2 bíla.

Nýi pappírinn minn er: einhleypur tölvunarfræðingur sem vinnur 33% vinnu á frístundaheimili, á helmingi ódýrari íbúð, engan sumarbústað, engan bíl og innkoma heimilisins er aðeins brotabrot af því sem hún var. Myndi ég vilja fara aftur í gamla pappírinn? Ekki séns. Á gamla pappírnum var ég Linda Rós 1.0. Á nýja pappírnum er ég Linda Rós 4.0.

Svo ég er kannski ekki fullkomin á pappír en ég er stolt af pappírnum! Og í framtíðinni, með áframhaldandi vinnu minni í að bæta andlega og líkamlega heilsu mun pappírinn bara verða flottari og flottari.

“The person who risks nothing, does nothing, has nothing, is nothing, and becomes nothing. He may avoid suffering and sorrow, but he simply cannot learn and feel and change and grow and love and live.”
-Leo Buscaglia

“Love yourself—accept yourself—forgive yourself—and be good to yourself, because without you the rest of us are without a source of many wonderful things.”
-Leo Buscaglia

“Manneskja með sjálfsvirðingu fílar að vera nákvæmlega eins og hún er. Það er mun skárra að vera frumeintakið af sjálfum sér, heldur en að vera léleg kópía af einhverjum öðrum.”
– Páll Óskar

„No one can make you feel inferior without your consent“
– Eleanor Roosevelt

„Það er ekki hegðun annarra sem raskar ró þinni, heldur eigin viðbrögð við þeirri hegðun“