„Ég skal sko segja ykkur hvernig þetta er heima hjá henni“ sagði Heiðar, betur þekktur sem Heiðar snyrtir eftir að hann leit í augun á mér.
„Þegar maðurinn hennar tekur sig til, kemur börnunum í pössun, eldar dýrindis steik og kveikir á kertaljósum gengur hún inn og skammar hann fyrir að hafa ekki skipt um batterí í reykskynjaranum!“
Ég hló, fullviss um að þetta væri kjaftæði. É g meina, ég er ekki svo órómantísk, er það?
Nokkru eftir þessa uppákomu með Heiðari fór ég að rifja upp hinar og þessar stundir, sérstaklega bónorðið frá manninum mínum.
Það var aðfangadagskvöld, ég ólétt og við nýkomin heim frá tengdó, útbelgt af dýrindis kalkún og jólanamminu. Ég var dauðuppgefin, skreið upp í rúm á undan honum og steinsofnaði með það sama. Eftir nokkrar mínútur vakna ég við að hann situr á rúmstokknum hjá mér glamrandi á gítar að syngja fyrir bumbuna eins og hann var vanur að gera á hverju kvöldi.
„Fjárinn, fæ ég ekki frið til að sofa“ hugsaði ég með mér meðan ég splæsti í mitt besta „Þú ert fífl“- augnaráð.
Þarna sat hann á rúmstokknum, sönglandi fyrir úrilla konuna sína sem kunni sko ekki að meta þetta uppátæki.
Yfirleitt lét hann eitt lag duga en þarna hóf hann að spila annað lag og nú hljómaði:
„Ég skal gefa þér kökusnúð
með kardimommum og sykurhúð,
ef þú giftist ef þú bara giftist
ef þú giftist mér“
Nú myndu flestir ætla að ég hefði kveikt á perunni en nei! Ég varð ennþá fúlli yfir því að hann sæti á rúmstokknum hjá mér með þessi læti, snéri mér á hina hliðina og breiddi sængina upp yfir haus.
Upp hófst viss keppni okkar á milli, hann fór að syngja hærra og spila að krafti meðan ég reyndi meira og meira að sofa!
„Ég skal elska þig æ svo heitt
að aldrei þurfi að kynda neitt
Ef þú giftist ef þú bara giftist
Ef þú giftist mér“
„Ætlar hann ekki að hætta þessum andskota svo ég geti sofið í friði?“ hugsaði ég með mér og setti koddann yfir höfuðið.
„Ég skal syngja þér ljúflingslög
og leika undir á stóra sög
ef þú giftist ef þú bara giftist
ef þú giftist mér“
Ég leit á hann undan koddanum, brjáluð í skapinu tilbúin að segja honum að hunskast út þegar ég allt í einu tek eftir því að hann hafði breytt textanum
„Ég skal gefa þér börnin smá
og jafnvel hvolpa svona tvo eða þrjá
ef þú giftist ef þú bara giftist
ef þú giftist mér“
Ég dró sængina niður fyrir andlit, vissi maðurinn ekki að hann væri að fara með vitlausan texta?
„Ég skal flytja upp í sveit
Reykja pípu og eiga geit
ef þú giftist ef þú bara giftist
ef þú giftist mér“
Hvumsa hugsaði ég með mér að maðurinn væri á einhverju, hvað var hann eiginlega að bulla? það var hvergi minnst á pípur í textanum, hvað þá geit.
„Ég skal meira að segja verða með þér langafi
að eilífu þinn eini ástaraldinsafi
ef þú giftist ef þú bara giftist
ef þú giftist mér“
Ég gapti af undrun. Var maðurinn í alvöru að blanda uppáhalds ávaxtasafanum mínum inn í þetta hallærislega lag? Hvað var eiginlega í gangi hérna?
„Lífið ég hélt að yrði strit og puð
En ég hlýt að hafa unnið veðmál við Guð
Því það er eintóm hamingja eftir að ég kynntist
Eftir að ég kynntist þér.“
Þarna myndi maður ætla að ég væri að fatta þetta en…nei. Hin órómantíska og svarthvíta ég skildi ekkert í þessu.
„Ég heppnasti maður í heimi er
ef ég fæ að eyða ævinni með þér
Viltu giftast, viltu bara giftast
Viltu giftast mér?“
Það var nú ekki fyrr en hann dró fram hringana að ég fattaði þetta og fleygði mér í fangið á honum alsæl.
„Jú, ég vildi sko giftast, ég vildi bara giftast
ég vildi giftast þér“
Þarna var sönnunin á orðum Heiðars snyrtis. Ég var ein sú órómantískasta. Maðurinn minn hefði beðið mig um að giftast sér, á aðfangadag, með undirleik á gítar og söng og hvað hafði ég gert? Jú ég faldi mig undir sæng og blótaði honum í sand og ösku fyrir að vera með þessi déskotans læti.
Héðan í frá heiti ég því að finna þetta rómantíska bein og taka betur undir rómó stundir mannsins míns.
