Flæðandi kjólar, glamúr, glys og jákvæðni er það sem einkennir Ólaf Helga, ungan mann sem hefur helgað sig heimi tískunnar og er um þessar mundir að skipuleggja og útfæra lokaverkefnið sitt í tísku- og textílhönnun. Ólafur er að læra við Nouva Accademia di Belli Arti eða NABA en skólinn er á Ítalíu, nánara tiltekið í Mílanó. Ólafur glímir við fötlun en lætur það ekki stoppa sig og ætlar hann að fræða okkur um verkefnið sitt, Starinu og hvað það er sem veitir honum innblástur.
Hvenær heillaðist þú fyrst af tísku?
Mér var eiginlega hent inní þetta. Ég byrjaði í Fjölbraut í Breiðholti mjög óviss hvað ég vildi læra svo ég tók áhugarsviðs próf hjá námsráðgjafnum mínum þar og út kom að hún vildi senda mig á hanndíðabraut í eitt ár en það varð til þess að ég útskrifaðist sem stúdent af listasviði með áherslur á fatahönnun úr FB.
Ég varð dragdrottning og þannig fékk ég áhuga á tískunni sjálfri, fyrir þann tíma var ég mun meira að pæla í leikhúsi og var að hugsa um að gerast búningarhönnuður. Þegar ég komst inn í NABA kallaði yfirkennari tískudeildarinnar mig til sín og sagði að hana langaði að hafa mig í tískudeildinni, það væri alltaf gott að hafa fólk með hugsunarhátt eins og minn þar. Eftir þetta samtal opnaði ég augun og sá að tíska er ekki bara föt heldur listform þess vegna ákvað ég, sem vissi varla hver Dolce & Gabbana væru, að læra tísku og textílhönnun.
Hvers vegna kjólar?
Það eru nú ekki bara kjólar sem ég hef áhuga á að gera. Ég hef gert meira en lítið af kjólum og mér finnst eitthvað svo heillandi við þennan elegance sem fylgir þeim, glansandi efni, mjúk áferð og jafnvel eitthvað óvenjulegt. Brúðarkjólar eru mitt stærsta áhugasvið. Það er eitthvað óútskýranlegt sem fær mig til að heillast af þeim, eitthvað sem fær mig til að líða eins og ég sé kominn í ævintýraheim.

Hvernig varð Starina til og hvaðan kemur nafnið?
Starina varð til árið 2003. Þá hafði ég prófað drag í einhvern tíma. Mig langaði í nafn sem ég náði að tengja við mig. 2002 hafði ég verið í leikriti í FB þar sem ég hafði slegði svona roslega í geng og vinir í skólanum fóru, í gríni, að kalla mig Óli „The Star“. Ég tók því „Star“ og kom með hugmyndina Starína sem virkar eins og lítil stjarna. Starína ætlar að sýna fólki að ein lítil maneskja getur gert stóra hluti.
Hvað er það við drag-ið sem heillar?
Kjólarnir auðvitað! Líka leikur, persónusköpun og visst frelsi sem ég fæ við að fara í drag. Starína er með margfaldan persónuleika svo ég get skapað þá persónu sem ég vill hverju sinni, jafnvel túlkað hvernig mér líður á ýktan máta. Þetta er ýkt ímynd af mér.
Hvernig er námið úti?
Strembið, en ég vil ekki gefast upp sama þótt það taki mig tíu ár að útskrifast. Skólinn er yndislegur, þau vilja allt fyrir mig gera og koma ekki öðruvísi fram við mig þó ég sé fatlaður. Þau krefjast jafn mikils af mér og hinna. Þau hafa aldrei sýnt mér einhverja vorkunn. Mílanó er hégómafull borg. Fólk má ekki vera öðruvísi og allt er hugsað í staðlímyndum. Mér leið eins og ég passaði hvergi inn, jafnvel á meðal samkynheigðra. Fólk hefur bent á mig, starað, og hlegið að mér en þrátt fyrir erfiðleika þá er hluti í hjartanu sem elskar þessa borg.
Um hvað snýst lokaverkefnið?
Lokaverkefnið ber nafnið „The Fantasy of Fashion“. Þar sem ástríða mín fyrir tísku hófst í búningahönnun ætla ég að fara aftur í ræturnar og er hugmyndin að gera fatnað eins og sést í bíómyndum, tónlistarmyndböndum og leikhúsum. Ég mun sína hvernig tíska og sviðsframkoma tengist saman. Ég ætla að skapa eigin fatnað, tengja hann við fantasíu, mig sjálfan og hvernig við klæðum okkur.
Fötin verða framsetning á því hvernig ég kýs að sýna mig út á við. Ég ætla að nota alla mína krafta og nota svipaðar hugmyndir eins og þeagar farið er í gervi dragdrottingar.
Hvaðan kemur innblásturinn?
Ég fæ innblástur úr bíómyndum, nátturunni og jafnvel rusli. Minn stærsti innblástur til að hanna er tónlist. Ég sé vissa áferðir, liti og form við að hlusta á tónlist. Fyrir þetta lokaverkefnið er það fantasía, ævintýraheimur minn frá því ég var ungur strákur. Þar sæki ég í allt sem ég get túlkað sem fantasíu.
Verður tískusýningin hér á Íslandi?
Sýningin mín á að vera á netinu. Ég vill dreifa þessu á sem flesta og vil að sem flestir sem ég þekki geti séð þetta verkefni. Ég vonast til að geta haft live sýningu hér á Íslandi fyrir alla þá sem hafa stutt mig áfram og alla aðra sem hafa áhuga á því sem ég er að gera.

Er ekki dýrt að gera lokaverkefni á borð við þetta?
Alltof dýrt. Ég hef þurft að draga mikið úr upprunalegu hugmyndinni en ég trúi því að þetta fari á þann veg sem kemur best út fyrir mig. Ég verð að trúa því svo ég fari ekki yfir um. Þetta snýst ekki um stærð heldur gæðin og sálina sem fer í verkefnið mitt.
Er hægt að styrkja þig?
Ég var með sölu á bolum sem ég hannaði og fleiri styrktarvarning eins og klósettpappír, lakkrís og fleira á heimasíðunni minni www.olafurhelgi.com. Ég hef ekki verið að selja neitt núna nýlega en það er enn hægt að fá boli eða peysu hjá mér. Fólk hefur einnig verið að styrkja mig með frjálsum framlögum og lagt inná reikning 0345-26-002642 kt. 021281-3799. Ég er þakklátur fyrir alla þá hjálp sem ég hef fengið. Án hennar gæti ég ekki klárað námið mitt.
Ungir strákar eru oft hræddir við að láta suma drauma rætast, sérstaklega drauma á borð við þá sem þykja „stelpulegir“. Áttu ráð fyrir þá?
Trúa á sjálfan sig og huga að sinni hamingju. Vera nákvæmlega eins og þeir eru. Það þarf ekkert að vera neitt stelpulegt frekar enn við viljum. Strákar og stelpur eru mismunandi en það er hver einasti einstaklingur líka. Ég er strákur og elska bleikt, ég elska jarðaberjaís og ef ég hefði þurft að kaupa stelpuís til að fá mér þann ís sem mér finnst betri þá hefði ég gert það, sama hvað öðrum finnst.

Fólk hefur skapað þessar staðalímyndir og þær eru þarna til að brjóta þær en einnig geta þær verið nauðsynlegar á táknrænan hátt. Það er nauðsynlegt að skilja að þetta er bara tákn en ekki staðhæfing.
Ef við förum til baka þá voru bestu fatahönnuðir allra tíma karlkyns klæðskerar en svo allt í einu er það að sauma stelpulegt! Maður á að gera það sem manni þykir skemmtilegt þótt það sé að vera karl sem elskar að drekka bjór og horfa á fótbolta eða karl sem finnst gaman að gera smá twist og fara í kjól og farða sig.
Við eigum öll að virða hvort annað eins og við erum ekki eins og við viljum að aðrir séu.




















